Terceme-i Siyer-i Halebi - Mütercim Âsım

Siyer, Türk-İslâm kültür ve edebiyatının da en verimli sahalarından birini teşkil eder. Hz. Peygamber'in sözlerinin, fiillerinin ve yaşayışının Müslümanlar için örnek kabul edilmesi, ona duyulan sevgi ve bağlılığın asırlar boyunca canlı kalması, hayatını öğrenme arzusunun giderek kuvvet kazanması, bu alanda geniş bir literatürün doğmasına zemin hazırlamıştır. Arap edebiyatında teşekkül eden siyer türü; tercüme, şerh, ihtisar ve telif yoluyla başka dillere ve başka kültüre geçmiş ve zamanla köklü bir ilmî ve edebî gelenek hâline gelmiştir. Türk edebiyatı da yeni metinler ve yeni ifade yollarıyla bu geleneği beslemiştir. Manzum ve mensur örnekleriyle gelişen siyer literatürü, bilhassa Osmanlı sahasında, dinî muhtevası kadar tarihî ve edebî vasıflarıyla da öne çıkan bir tür görünümü kazanmıştır. Bu alanda ortaya konan tercümeler, çevrildikleri devrin dil zevkini, anlatım kudretini, dinî ve tarihî telakkisini, hatta okuyucu beklentisini de bünyelerinde taşır. Osmanlı Türkçesiyle kaleme alınmış siyer tercümeleri, bir yandan Hz. Peygamber'in hayatını daha geniş çevrelere ulaştırırken öte yandan Osmanlı nesrinin seyri, tercüme anlayışı ve anlatım imkânları hakkında da ciddi ipuçları verir. Bu sebeple söz konusu metinler, muhtevalarının yanında dil ve üslup hususiyetleri bakımından da incelenmesi gereken eserlerdir.