Taş Armut

Arpa köyünden olan Gence traktörcünün avlusunda öyle bir armut ağacı var ki, onu geçen de, dönen çok beğenir. Çünkü bu ağaç, başka bağlarda ki armutlara hiç benzemez. Kalın, pürüzlü kabuklu gövdesi dimdik ve o kadar kalındır ki pek az insanın kolları onu sarabilir. Dallarının ucu göğe değer, topraktan oldukça uzak. Gence traktörcünün avlusundaki bodur ceviz ağacıyla boy ölçüşemezse de tandır ocağının yanındaki iri kayısı ve erkenci kırmızı elma ağacından daha görkemli görünüyor. Eğri büğrü dalları öylesine sık ve gürdür ki sonbaharda parlak koyu yeşil yaprakları dökülüp, dalları bomboş kalsa bile güneş ışığı yere zor geçer. Onu ilkbaharda çiçek açtığında görenin gözleri kamaşır. Köydeki diğer armut ağaçları beyaz, sarımsı, pembemsi çiçek açarken, bu ağaç hep aynı renkte, yani soluk pembe çiçekliyor. Kokusu öyle güçlü ki çiçekleri dökülene kadar Gence traktörcünün avlusu sanki aktarcı dükkânı gibi kokar. Köyde bal toplayan Ahrar arıcının arıları da bir hafta on gün boyunca gelip bu ağaca konar. Arıların uğultusundan armut çiçekleri morumsu ve sarımsı pembe renklere bürünür. Gürültüsü öyle yoğundur ki, Gence traktörcünün avlusunda sanki taş değirmen dönüyormuş gibi bir ses çıkar. Köydekilerin çoğu büyük yolu bırakıp, onların evinin önünden geçen bu daracık yoldan yürür.