Yelkovan Kuşları

doğduğun şehri
mantar tabancası ile basan
o çocuk bendim
rüzgâr
entarini havalandırdığında
utanan da ben
bir oyundu aslında
karıncaların yuvalarını dağıtmak
günahını almadım
demek acısı olmayanın
eli de ovulmazmış
peşimde uzun zamandır
boğan otu toplayan cüceler var
elleri küflü zehir
sen tanrısın
ben karınca yuvası dağıtan
yiğitlikte eşit miyiz
işte o zaman bu zaman
''o''nu bırak beni al