Umuda Yokculuk

ufka bulanmış bir güneş gördüm ağlıyordu kızıllıklarında ateşli bir ilişki vardı sanki dudak aralarında saatler gün batımı çalarken tırpan hızıyla ölü dalgaların hatrını soruyordu yaşlı bir tekne -hatır nasıl sorulursa işte öyle- belki şarabı iskelede çamçaksız kalmıştı belki hiçsizlikte çürümenin sevimsizliğindeydi ve siz sarı takvim yaprakları ne zaman düştünüz de elimdeki lekelere üşüştünüz böyle söyleyin ne zamandır rol kesiyor acılarımız ne zamandan beri umuda yoKculuk neden hiç kimse hazır değil yazgılarına