Sayın Bakanım

"İnsan aklına inanıyorum. Akıldan doğacak adalete ve özgürlüğe inanıyorum" (Le Parrocchie di Regalpetra). Güney toplumunun konumu gereği bu ortamda gelişen kültürel ve yazınsal etkinlikleri toplumsal içeriğinden soyutlamanın olanaksızlığı ortadadır. İtalyanların yüzyıllara varan uluslaşma çabası ancak geçtiğimiz yüzyılın ortalarında gerçekleşmek olanağını buldu. Bu konuda verilmiş olan savaşım hiç de küçümsenemeyecek boyuttadır. Ne ki, bölgeler arasındaki toplumsal ve ekonomik dengesizlik, yasalar önündeki haksız çıkar çatışması ve hakça bir düzenden yoksun bu yarım yamalak bütün içinde güney insanı bir kez daha yabancı sayılmış, bir kez daha yalnızlığa itilmiştir. Bireyin devlete olan güvensizliği pekişmiş, güneyin soydaşlarına olan sevecenliği kaybolmuştur. Devlet-birey ilişkisindeki bu tutarsızlık ve aydının üstlenmesi gereken sorumluluktan kaçışı zamanla etkin boyutta iktidar boşluğu yarattığı gibi devlet ile halk arasında başka bir aracının oluşmasına neden olmuştur: Mafya bu boşluğu doldurmuş, ayrıca siyasal, ekonomik ve bir ölçüde kültürel etkinliğiyle aracı görevini de üstlenmiştir. Bu yasadışı örgütün tüm kurumlarda yarattığı çalkantılar bir yana toplumda yarattığı "yoz" insan tipi ve insanları haksızlık ve yolsuzluğa düşürülmesi onarılmaz bir yara açmıştır. Sciascia, toplum gerçeğini sanatçı gözüyle yansıtmaya koyulurken, onu basit biçimde ölü imgelerin aracılığıyla sergilemez. Yapıtının, Sicilya ve Sicilyalının kötü alışkanlıklarını, kusurlarını yüceltici bir araç olmamasına özen gösterir. Bu nedenle yazdıkları, ülke de özgür, demokratik ve dürüst bir devlet oluşumunu engelleyici tüm etkenlere karşı toplumsal bir bildiri ve bir ihbar aracıdır.