Rüzgarın İçindeki İzler

"Kasaba uyuyordu ama rüzgârın taşıdığı o soru işareti, bir ruhu yakmaya yetmişti. Beybaba'nın tutuklanması bir son değil, zamanın frekanslarına gizlenmiş karanlık bir mirasın ilk cümlesiydi. Kerem, elinde tuttuğu simsiyah obsidyen parçasıyla 'Gölge Vadisi'ne doğru adım atarken sadece babasının haritalarını değil, kendi kaderini de yeniden keşfedecekti. Rüzgârın sustuğu, zamanın nefesini tuttuğu o kadim gözlemevinde, Şair İmren Karabağ'ın mısraları taşlara kazınmış birer şifre gibi bekliyor: “Işık, sadece gölgeyi tanıyanı seçer.” Kerem, kasabanın geleceğini kurtarmak için kendi geçmişini bir takas masasına yatırırken; daktilosunun her vuruşu, evrenin en derin yankısını uyandıracak. Hafızanın bir yük, sükûtun ise bir kanat olduğu bu yolculukta; gerçek rüzgârın kimin adını fısıldadığını duymaya hazır mısın?"