Mirov Bi Çi Dijî

"Min digot qey, mirov tenê ji bo jîyana xwe xem dikin, tenê xwe diparêzin û wisa dikarin bijîn. Lê ne wisa ye, mirov tenê bi hezkirinê dikarin bijîn. Mirovên hez dikin di nava Xwedê da, Xwedê jî di nava wan da ye. Ji ber ku Xwedê hezkirin e."
Ger hûn dixwazin wateya hebûna xwe ji nû ve ava bikin, ev pirtûk dê di dilê we da pencereyekê veke.
Lev Tolstoy, di vê berhema xwe ya nemir da li pey wê hêza veşartî ye ku mirovî dike "mirov."
Carinan jiyan di şevekê da serwet, nav û deng, text û qesran ji destê mirovî distîne da ku rastiyeka din nîşanî wî bide. Dema her tişt winda dibe, li pey tenê heqîqetek dimîne: Mirov nikare tenê ji bo xwe bijî.
Ev çîrok, rêwîtiya ji dewlemendiyê ber bi feqîrtiyê ve ye; rêwîtiya mirovekî ku di dawiyê da fehm dike ku ji mirov ra ne mal û milk, tenê tiştek dimîne: Hezkirin.
Dema hûn fêm bikin mirov hêza xwe ji çi digire û mirovî çi li ser piyan dihêle, dê hûn şahidîya mucizeya hezkirinê bikin û ji bo fehmkirina vê heqîqetê, rûpela yekem vekin.