Mavi Kuşaklı Defter

Mavi kuşaklı defterlere kusuyorum çiçekli ağrılarımı. Kitaplarımın arasında saklıyorum yara kabuklarımı. Ellerimde kağıt kesikleri... Nereden buldum ben bu yüzüme hiç oturmayan gülümsemeyi? Ne zaman sevilmek istesem hiçleşiyorum. Koskoca bir hiç kimseyim ben. Öyle yokum ki kendimi bile kendime koyamıyorım. Hayatım boyunca sevilmeden yaşadım. Hep eksiktim. Tam nasıl olunur bilmiyorum. Herkesin bir yarısı var mı sahi? Yaşayanların beni sevmediği belli... Ölü adamlar beni sevecek mi?