Lavantalar Öldüğünde

“Son yağmuru izle, son tohumu ek ve beni bekle.” Çocukluğundan beri hayatını kontrol eden obsesif kompulsif bozukluk ile mücadele etmekte olan Eylül, bir gün zihninde duyduğu sesler ile kendisinden başka kimsenin göremediği kişilerin aslında basit bir sanrıdan ibaret olmadığını öğrenir. Kendisiyle aynı durumu yaşayan bir psikolog olan Kuzey, ona bütün bu olanların sebebinin atasezi adı verilen bir yetenek olduğunu ve bununla ilgili bildiklerini anlatır. Ne var ki atasezi, sanrılardan çok daha fazladır. Kimilerine göre bir tür genetik hastalık olan bu yeteneğe sahip olanlar, ikinci dünya adını verdikleri geçmişe gidip atalarının hayatlarının bir parçasını yaşamakta, burada türlü sınavlardan geçmektedirler. Öğrendikleriyle birlikte hayatı yavaşça değişmeye başlayan Eylül, ilk defa ikinci dünyaya geçiş yaptığında, kendi kimliğini, düşüncelerini ve hislerini sorgular hâle gelir. Bu beklenmedik yolculuk hem kendisini hem de çevresindekileri etkileyecek büyük savaşların ve keşfedilmeyi bekleyen sırlar ile dolu bir geleceğin kapısını aralar.