Kayıp Mevsim

Bölündü zaman Mevsim, zemheri ayaz Bölündü zaman Üzerine çökmüş dünya Enkaz altında insan Sessiz çığlık atıyor gün Bir ağaç gövdesi yarılır İkiye bölünür zaman Kimi gider kimi döner Herkes yaşamı için Bir şeyler toplar/satar Kimi de, topladığını Geri verme telaşında Ne gidilen yol bitiyor Ne de biten bir yol var Birikiyor zaman her gün Her gün ömürden Bir yaprak dökülüyor Yer yargılıyor/insan susuyor Toprak ana cesede doyuyor Sessiz çığlık oluyor ölüm Ölüm utanıyor bu bir zulüm