Halkın Kelâm İlminden Uzak Tutulması;İlcâmü'l-ʿavâm ʿan ʿilmi'l-Kelâm

İslam düşünce tarihinin en köklü tartışmalarından biri olan müteşâbih nasslar,İlâhî sıfatların mahiyeti ve avâmın bu konudaki sorumlulukları, yüzyıllardır Müslüman âlimlerin titizlikle üzerinde durduğu en hassas meselelerden biridir. Büyük mütefekkir İmam Gazâlî'nin kelâm ilmine dair kaleme aldığı "İlcâmü'l-Avâm an İlmi'l-Kelâm", inanç esaslarını koruma yolunda bir rehberdir. Konya Eski Mutasarrıfı Ahmed Rüşdî Efendi tarafından Osmanlı döneminde "Ta'yînü'l-Vazâif fî Hakkı'l-Müteşâbihât" adıyla Türkçe literatüre kazandırılan bu nadide tercüme, Osmanlı entelektüel mirasının derinliğini gözler önüne seriyor. Eser, sıradan müminlerin inanç hususunda düşebileceği tehlikeleri önlemek amacıyla, Selef-i Sâlihîn'in takip ettiği yedi temel vazifeyi sistemli bir şekilde açıklar.Takdis, tasdik, acziyet itirafı, sükût, imsak, kef ve teslimiyet ilkeleriyle, akli ve nakli deliller ışığında nassların doğru anlaşılmasının sınırlarını çiziyor. Çalışma, hem kelâm tarihi araştırmacıları hem de İslam inanç esaslarının gelişimini anlamak isteyen tüm okurlar için başvuru niteliğinde bir şaheserdir.