Bir Kadın Ağlıyordu

Bir Kadın Ağlıyordu, şair-yazar Serpil Mungan'ın aşkın en güzel hâllerinden en derin kırgınlıklarına uzanan içsel bir yolculuğu. Aşk, özlem, ayrılık ve yalnızlığın yanında; duygu ile mantık arasındaki denge yitirildiğinde aşkın insanın ruhunda nasıl derin depremler yaratabileceğini sorguluyor. Mungan'ın satırlarında kadın, içinde bulunduğu konum ve yaşam koşulları nedeniyle kendine geç kalmış, kendi benliğini keşfedecek zamandan ve imkândan yoksun bırakılmış bir insan olarak da karşımıza çıkıyor. Başkaları için yaşarken kendi hayatından uzaklaşan, kendisine biçilen rolleri yerine getirirken kendi sesini duyamayan kadının sessizliği, kitabın en güçlü damarlarından birine dönüşüyor. Mungan, okuru yalnızca aşka değil; kendisine, seçimlerine ve yaşadığı hayata yeniden bakmaya çağırıyor.