Algı ve Adalet

Hayat, bazen insanı en ağır sınavlarla yüz yüze bırakır. Yalanın, iftiranın, makam hırsının ve korkuların gölgesinde; bir insanın onuruna, emeğine ve hayatına yönelen saldırılar, yalnızca bireysel bir mağduriyet değil, aynı zamanda toplumsal vicdanın da yaralanmasıdır. Bir başkasını haksız yere suçlamak, onu itibarsızlaştırmak, hukuk dışı yöntemlerle yaşamını karartmak; sadece ahlaki bir çöküş değil, aynı zamanda insan olmanın özüne karşı işlenmiş ağır bir suçtur. Çünkü adalet, yalnızca mahkeme salonlarında aranan bir kavram değil, insanın vicdanında başlayan ve toplumun huzurunda anlam kazanan en temel yaşam ilkesidir. Ben de bu ülkenin bir yurttaşı olarak; yalanlarla örülmüş, iftiralarla beslenmiş ve siyasi hesaplarla şekillendirilmiş bir sürecin hedefi oldum. Kişilikleri makamla büyüyen ama vicdanları küçülen bazı insanların ağır ithamları altında, tam sekiz buçuk ay cezaevinde kaldım. Bu süreçte özgürlüğüm elimden alınmış olabilir; ancak iradem, düşüncelerim ve inancım hiçbir zaman teslim alınmadı. Mahpusluğu bir çöküş değil, bir dönüşüm alanına çevirdim. Üç kitap yazdım. Yeni bir dil öğrenmeye çalıştım. Spor yaptım. Düşündüm, gözlemledim, insanı ve sistemi yeniden okudum. Dünyayı algılama ve yorumlama yetilerimle hayata yine evrensel pencereden bakmaya devam ediyorum. Hepimiz önce insanız, sonra şu... Bu…