Adı Sende Kalsın, Kanadı Bende

Elinizdeki bu satırlar; gürültüden sükûta, betondan toprağa, “ben”den “hiç”e doğru yürüyen bir kervanın ayak sesleridir. Bu yolculukta zamanı tüketen o köstekli saati elimize aldık ve yönümüzü kadim bir sessizliğe çevirdik. Şehrin görünmez kahramanlarından, bir çöpçünün süpürgesindeki asalet ve bir ustanın nasırlı elindeki haysiyetten geçtik. Adaleti, merhameti ve sadakati heybemize koyduk. Eğer kalbiniz şehrin keşmekeşinde yorulduysa, bu sayfalar sizin için bir nefes, bir huzur sığınağıdır. Şimdi ayakkabılarınızı bu eşikte bırakın ve ruhunuzun çıplak ayaklarıyla kendi toprağınıza dokunmaya hazırlanın.